Samen werken aan een leven lang mens

Op 18 mei kwamen 37 professionals, betrokkenen, samenwerkingspartners en vrijwilligers uit meer dan 30 organisaties samen tijdens onze netwerkbijeenkomst met als thema ‘Een leven lang mens’.

Hoe zorgen we ervoor dat mensen met dementie zich in alle fases van het leven gezien, gehoord en begrepen blijven voelen? Die vraag stond centraal tijdens onze netwerkbijeenkomst op 18 mei. Professionals en vrijwilligers uit zorg, welzijn en gemeenten kwamen samen rond één gedeelde ambitie: bijdragen aan een samenleving waarin mensen met dementie een leven lang mens blijven.

Een sfeervolle start
De bijeenkomst begon met het treffende gedicht ‘Toenadering’ van Aukje Lausberg-Boland over luisteren, begrijpen en verstaan. In eenvoudige woorden werd voelbaar gemaakt waar het écht om draait: dat emoties zich niet altijd direct laten zien zoals we verwachten, en dat het aandacht en openheid vraagt om elkaar werkelijk te begrijpen. Die boodschap vormde de rode draad van de dag.

Trots op wat er al staat
De bijeenkomst werd geopend door onze nieuwe voorzitter Suus Brink. Zij sprak haar waardering uit voor de kracht van het netwerk en de manier waarop organisaties elkaar weten te vinden. In de regio staat al veel: sterke samenwerkingen, initiatieven en resultaten die merkbaar verschil maken voor mensen met dementie en hun naasten.Tegelijkertijd was de boodschap helder: dit is pas het begin. De opgave is groot en vraagt om blijvende aandacht, verbinding en vernieuwing.

Een leven lang mens
Centraal tijdens de bijeenkomst stond het thema ‘Een leven lang mens’. Een eenvoudige zin, die de kern raakt van waar het om gaat. Want ook wanneer dementie het leven verandert, blijft iemand een mens met een eigen verhaal, relaties en identiteit. Dat vraagt om een andere manier van kijken. Niet alleen naar wat iemand heeft, maar vooral naar wie iemand is.

Drie thema’s, één gezamenlijke beweging
Tijdens de bijeenkomst stonden drie thema’s centraal. Deze vormden het vertrekpunt voor gesprekken over kansen en uitdagingen. En over de vraag wat dit vraagt van ons in de samenwerking in het netwerk en in de praktijk. De centrale vraag die hierbij steeds terugkwam was: hoe versterken we elkaar in de samenwerking voor een leven lang mens? Ofwel: hoe zorgen we er samen voor dat we blijven luisteren, begrijpen en verstaan, en de mens achter de diagnose blijven zien in de zorg en ondersteuning voor mensen met dementie in de regio Zaanstreek-Waterland.

De keuze voor deze thema’s is niet toevallig. Ze vormen samen de agenda van het netwerk voor 2026 en maken deel uit van de aandachtsgebieden waar het netwerk zich op richt. Rond deze thema’s wordt het komende jaar verder gebouwd, samengewerkt en concreet actie ondernomen.

Kansen en uitdagingen
Drie vernieuwers uit de regio namen de deelnemers mee in hun praktijk en gingen met elkaar in gesprek over kansen en uitdagingen:

1. Jonge mensen met dementie
Wat is er nodig voor mensen die op jonge leeftijd dementie krijgen?

In gesprek met Petra Kalwij-Dekker, gespecialiseerd casemanager jonge mensen met dementie.

Kansen:
– Meer ruimte voor maatwerk en flexibiliteit in ondersteuning
– Betere verbinding tussen zorg, werk en sociaal domein
– Initiatieven die bijdragen aan zingeving en actieve deelname aan de samenleving

Uitdagingen:
– Huidige aanbod sluit vaak onvoldoende aan op deze levensfase
– Late herkenning en versnippering in ondersteuning
– Balans vinden tussen zorg, werk, gezin en identiteit

Wat nemen we mee: blijven kijken naar de mens achter de diagnose en aansluiten bij het leven dat iemand leidt.

2. Dementievriendelijke samenleving
Hoe bouwen we samen aan een dementievriendelijke samenleving?
In gesprek met Mieke Hollander-Pasma (regionale afdeling Zaanstreek-waterland Alzheimer Nederland).

Kansen:
– Groeiende aandacht voor inclusie en bewustwording in de samenleving
– Verbinding en samenwerking met gemeenten, ondernemers en inwoners
– Kleine, menselijke interacties die direct impact maken

Uitdagingen:
– Versnippering van initiatieven en gebrek aan samenhang
– Gedrag van mensen met dementie dat verkeerd wordt geïnterpreteerd
– Het betrekken van partijen buiten zorg en welzijn vraagt een andere benadering

Wat nemen we mee: een dementievriendelijke samenleving begint bij luisteren, begrijpen en anders leren kijken. Door iedereen.

3. Laagdrempelige ontmoetingsplekken
Hoe creëren we laagdrempelige ontmoetingsplekken?
In gesprek Marieke Boots, projectleider en casemanager. 

Kansen:
– Ontwikkeling van plekken waar mensen gewoon kunnen zijn
– Samenwerking met welzijn, cultuur en informele netwerken
– Initiatieven die ontmoeting, plezier en herkenning stimuleren

Uitdagingen:
– Drempels door stigma of onbekendheid
– Het vinden van de juiste vorm en locatie
– Financiering en structurele borging van ontmoetingsplekken

Wat nemen we mee: een plek werkt pas echt als iemand zich welkom en gezien voelt. Zonder label, zonder drempel.

Van energie naar actie
Netwerkcoördinator Carlijn van Aalst: “Wat deze dag kenmerkte, was de energie en betrokkenheid van de aanwezigen. De wil om samen te werken en concrete stappen te zetten is groot. De rode draad, van het openingsgedicht tot de gesprekken, is duidelijk: het begint bij luisteren, begrijpen en blijven zien wie iemand is. Ons netwerk dementie is geen organisatie op zichzelf, maar de optelsom van alle mensen die eraan bijdragen. Iedereen heeft een rol in het verschil dat we maken.”

De vraag die centraal stond, en die deelnemers meenemen naar hun dagelijkse werk, is dan ook eenvoudig én krachtig:
Wat kun jij morgen anders doen, zodat iemand met dementie zich meer mens voelt?